De veiligheid van NEI

Gespannen kwam ze binnen. Tijdens het praatje vooraf ontspande ze langzaam. Ik zette een kop thee voor haar en nam zelf een glas water. We hadden het over het mooie weer en haar nieuwe baan. Maar zodra ik de biotensor oppakte, keerde de spanning voelbaar terug.

Kon ze dit wel? Had ze controle over wat er ging gebeuren? Durfde ze te laten zien wat er mogelijk omhoog zou komen? Hoe zou het aflopen? Allerlei vragen raasden door haar hoofd. Het voelde niet fijn – het voelde zelfs onveilig.

Ik maakte contact met haar onderbewustzijn via de biotensor. Rustig legde ik uit wat de bewegingen betekenden. Terwijl ik sprak, voelde ik dat ik moest benoemen dat deze sessie écht voor háár was – niet voor het familielid dat al zo lang door haar hoofd spookte.

Tranen stroomden over haar wangen – ongewild, maar helend. De spanning, eerst op alarmfase rood, gleed langzaam van haar af. Er kwam ruimte voor ontspanning. Ze voelde zich voor het eerst in lange tijd veilig in therapie.

De sessie begon. Gaandeweg verwonderde ze zich over de emoties die zichtbaar werden en zich vormden tot een thema waarin ze zichzelf direct herkende. De emoties waren vertrouwd, maar hoorden ze nog wel bij nu?

Bijna alles kwam uit het verleden: haar babytijd, haar vijfde jaar, haar pubertijd, haar volwassen leven. Zelfs van voor haar geboorte, vanuit vorige generaties en zelfs vorige levens. Haar systeem had de emoties niet begrepen en daardoor opgeslagen in haar cellen. Bij iedere trigger die ermee resoneerde, speelden ze weer op. Niet passend bij de situatie. Soms uitte zich dat heftig, soms trok ze zich terug. Té stil.

We begonnen met het balanceren van het waterelement. Daarna mochten we werken met het hout-element. We lieten saboteurs los, verwerkten emoties die haar niet langer dienden, en maakten ruimte. Ruimte om echt zichzelf te zijn. Ruimte voor rust. Ruimte om verder te leven zonder innerlijke blokkades.

Aan het einde trok ze een kaart. ‘Vergeving’. Voor zichzelf, vooral. Omdat ze oké is zoals ze is. Omdat ze niet zo streng hoeft te zijn. “Ik mag mezelf best af en toe wat vergeven,” zei ze zacht.

“Ja,” zei ik, “dat klopt helemaal.” “Het is lastig… maar na deze sessie voelt het alsof het wel gaat lukken.”

Ze verliet mijn praktijk zichtbaar opgelucht.

Ik besloot mijn laptop daarna dicht te laten en eerst even met de hond te gaan wandelen. Al slenterend door het dorp bedacht ik me: dáár gaat het dus om. Niet om huidaandoeningen, burn-outs of mentale klachten. Die zijn het beginpunt.

Waar het écht om gaat? Om ruimte maken voor jezelf. Om innerlijke rust hervinden. Om het terugvinden van jouw natuurlijke flow, jouw essentie. Zodat je leeft zoals jij bedoeld bent. Vol vertrouwen, vanuit zachtheid en kracht.

Ik voel me dankbaar dat ik NEI therapie heb mogen ontdekken. Bovenstaand verhaal is een combinatie van mijn eigen ervaring en elementen uit sessies die ik mocht begeleiden. Tessa is het model op de foto’s, geen echte cliënte.

NEI therapie bij huidklachten en andere fysieke of mentale signalen helpt je niet alleen bij het verwerken van emotionele ballast, maar vooral bij het terugkeren naar jezelf – precies zoals jij bent.

Wil jij weer leven vanuit jouw natuurlijke flow?

Voel je welkom om contact op te nemen. We kletsen even over wat jou bezighoudt en wat ik voor je kan betekenen – in alle rust en veiligheid.